Dukaat 74, Boxtel
06 38127171
info@trudyvanrooij.nl

Trudy van Rooij-van Mil

Trudy van Rooij-van Mil, tekstschrijver

(c) foto door Boukje Canaan

Hoi, leuk dat je op mijn website rondkijkt. Ik ben Trudy van Rooij-van Mil, 46 jaar en ik heb twee schoolgaande kinderen. Ik speel piano, gitaar, ik dans, zing en wandel graag.

lerares Engels

Toen ik vierentwintig was, haalde ik mijn diploma aan het Mollerinstituut. Vanaf dat moment was ik officieel tweedegraads docente Engels. Maar eigenlijk gaf ik al een paar jaar les. Aan volwassenen in een buurthuis in Tilburg, een autoverkoper en aan scholieren op een middelbare school.

softwaretrainingen

In 1997 koos ik toch voor vast werk, bij een softwaretrainingsbedrijf dat destijds nog SPC Training heette. Ik kreeg een fris gekleurd lease-autootje, een buzzer en leuke collega’s. Zo ging ik de wereld over en ontmoette ik allerlei soorten mensen en gaf ik op de gekste plekken les. (De kluis in een casino, een sluiswachtershuisje, Rockefellercenter in New York, de Nationale Office Dag, enorme collegezalen, minuscule koude kamertjes zonder ramen…)

Wie ik allemaal les gaf

CEO’s | ambassadeurs | diplomaten | (directie)secretaresses | museumsuppoosten | zwembadmedewerkers | croupiers | vuilnismannen | sluisbedienden | langdurig werklozen | onderwijsinspecteurs | docenten | helpdeskmedewerkers | psychologen | neurologen | koks | vuilnisbelt-dodevogeltellers | ambtenaren | bankmedewerkers | scholieren | eenzame ouderen | service-engineers | fabrieksmedewerkers | tolken en vertalers | beveiligers | receptionisten | shiftleaders | Mark Rutte …

lesmateriaal – CMS – LMS

Daarnaast schreef ik mee aan het lesmateriaal dat zelfs gebruikt werd door onze ‘concullega’s’. Ik mocht met de eerste content / learning management systemen werken: Content-e van SPC Group en de LearningGuide Manager. Samen verbeterden we dit fantastisch Electronisch Performance Support System en dachten we goed na over het zo goed mogelijk ondersteunen van medewerkers op de werkplek. Leuk werk. Maar toen, na veertien jaar, gebeurde er iets.

gespreksvaardigheid

Door mijn afstudeerscriptie ‘Is gespreksvaardigheid objectief te beoordelen’ had ik geleerd wat helpt bij een goede gespreksvaardigheid. Ik wist hoe je mensen iets kunt leren, als ze zelf denken dat het moeilijk is. Dus toen mijn zoon werd geboren met een forse hersenbeschadiging kon ik toepassen wat ik had geleerd. Ik had toen al de beslissing moeten nemen, maar ik nam hem niet. Achteraf is het natuurlijk altijd makkelijk praten.

Boxtel

Ik nam de beslissing pas nadat onze dochter werd geboren. Tijdens mijn zwangerschapsverlof zag ik hoe onze zoon vooruit ging door extra aandacht. Dus toen ik na mijn verlof terugkwam op kantoor en een fijne collega de deur voor me opende wist ik het eigenlijk al. Toch ging ik achter mijn pc zitten. Een paar minuten maar. De updates begonnen te lopen. Ik keek naar mijn scherm: ’38 minutes remaining’. Ik stond op,  liep naar mijn manager. Een paar weken daarna richtte ik mijn eigen bedrijf op, en was mijn werkplek voortaan in Boxtel.

bedrijf stilleggen

Maar na een paar mooie klussen moest ik mijn bedrijf stilleggen zodat ik mijn aandacht beter kon richten op de zorgtaken die ik destijds had. Op dit slechtst mogelijke moment koos ik er voor mijn droom te verwezenlijken: het schrijven van een roman. In gestolen minuten schreef ik, in wachtkamers, om half vijf ’s ochtends, zonnige zondagen. Omdat het mijn wens was, eigenlijk mijn roeping om dit verhaal naar buiten te brengen.

Op een dag was die roman geschreven, de zorgtaken waren verminderd en mijn drang om mijn vaardigheden weer professioneel voor anderen in te gaan zetten werd steeds groter. Uiteindelijk blies ik mijn bedrijf TrudyTekst nieuw leven in. 

drie boeken in 2019

In 2019 kon ik een aantal mooie klussen opleveren en ontdekte ik dat de zorgperiode waarvan ik dacht dat die in de weg had gestaan van mijn professionele carrière, juist mijn kwaliteiten had verrijkt. Ik begreep rouw beter, moeders beter, het effect van vooroordelen en perspectiefwisseling, de kracht van hoop. Ik had veel gelezen over breinontwikkeling en had in de praktijk gezien hoe je iemand iets moeilijks kunt leren. Dat kon ik koppelen aan de kennis die ik al had op het gebied van lesgeven. En vanwege onderzoek voor mijn roman wist ik ook wat over de Brabantse geschiedenis.

Mijn roman kwam uit, het boek over afscheidsfotografie van Boukje Canaan ‘Dat fotograaf je toch niet?!’, en het boek ‘Verhalen uit de Sint-Willibrordstraat’. Drie boeken in een jaar! Ook verbeterde ik de audiotour van Museum Romeins Halder en schreef ik elf columns voor Brabants Centrum. Educatieve teksten, krachtige mooie en spannende verhalen die iets teweegbrengen. Daar houd ik van! 

 

Delen
× How can I help you?